فاجعه بزرگ زندگي در هلاک انسان نيست، در دست شستن از عشق ورزيدن است  د
|
|
|
ما بدون شک برای عشق ورزيدن زاده شده ايم د
|
|
|
خوب زندگي کردن امروز هر ديروزی را به رويائي از خوشبختي و هر فردايي را به چشم اندازی از اميد مبّدل ميکند د
|
|
|
تقدير انسان چنين است که بر روی معمای هستي بينديشد و به عنوان کاری شگفت انگيز، زندگي جديدی بيافريند د
|
|
|
بي شک خداوند نياز ما به پيوند با گذشته را درک کرده است، زيرا خاطرات را به ما ارزاني داشته است د
|
|
|
اگر من مستحق خوشبخت شدن هستم، نبايستي فقط آن را برای خودم کسب کنم، بل بجاست که دامنه آن را به سوی ديگران گسترش دهم د
|
|
|
ما حق انتخاب داريم ولي اين کار بدون رنج نيست د
|
|
|
آفرينش چه پيدا و چه ناپيدا، بايستي حتي همين لحظه هم در اطراف ما وجود داشته باشد، همه جا، در دنيای خالي از لطف کنوني نيز وجود دارد د
|
|
|
در زندگي فقط يک سعادت وجود دارد، دوست داشتن و دوست داشته شدن د
|
|
|
لحظاتي برای کار است و زماني برای عشق، پس ديگر وقتي باقي نمي ماند د
|
|
|
| در نکوهش کردن کساني که مقصرند، غرور از خوش قلبي سهم بيشتری داردد ما آنان را با چنان ديد اصلاح طلبانه ای نکوهش نميکنيم تا متقاعدشان سازيم که خود از گناه معاف هستيم د
|
|
|
خوشبختي دروني هست نه بيروني، از اين رو به آنچه هستيم بستگي دارد، نه آنچه داريم د
|
|
|
وجود داشتن يک انسان خوب بيشتر در روی زمين، بهتر از يک فرشته اضافي در بهشت است د
|
|
|
بزرگترين خوشبختي که ميتوانيد داشته باشيد، دانستن اين مطلب است که شما لزوما" نيازی به خوشبختي نداريد د
|
|
|
فقط برای خودتان زندگي نکنيد، برای ديگران نيز زندگي کنيدد به درون خود فرو نرويد، زيرا خود به زنداني گرفتار خواهد شد که رهايي ندارد د
|
|
|
نوشته شده است که روياهای ما از خودمان بزرگترندد روياها سنگ محک های صفات مشخصه ما هستند د
|
|
|
بدون عفو، زندگي در اختيار دايره بي انتهايي از رنج و انتقام در ميايد د
|
|
|
منطق را احساس به انسان آموخته است د
|
|
|
عشق با بخشش رشد ميکند، عشقي که ما ميدهيم فقط عشقي است که داريمد تنها راه نگاه داشتن عشق ارائه آن است د
|
|
|
تبسم خرجي ندارد ولي سود بسيار ميدهد، لحظه ای بيش پايدار نيست ، ولي ياد آن در سر تا سر عمر باقي ميماند د
|
|
|
|
|
کلام ســـــــــاده P a r s P l a n e t . C o m
صفحه قبلي
